SB 4.13.15-16
स चक्षु: सुतमाकूत्यां पत्‍न्यां मनुमवाप ह ।
मनोरसूत महिषी विरजान्नड्‌वला सुतान् ॥ १५ ॥
पुरुं कुत्सं त्रितं द्युम्नं सत्यवन्तमृतं व्रतम् ।
अग्निष्टोममतीरात्रं प्रद्युम्नं शिबिमुल्मुकम् ॥ १६ ॥
sa cakṣuḥ sutam ākūtyāṁ
patnyāṁ manum avāpa ha
manor asūta mahiṣī
virajān naḍvalā sutān
puruṁ kutsaṁ tritaṁ dyumnaṁ
satyavantam ṛtaṁ vratam
agniṣṭomam atīrātraṁ
pradyumnaṁ śibim ulmukam
SYNONYMS

saḥ—he (Sarvatejā); cakṣuḥ—named Cakṣuḥ; sutam—son; ākūtyām—in Ākūti; patnyām—wife; manum—Cākṣuṣa Manu; avāpa—obtained; ha—indeed; manoḥ—of Manu; asūta—gave birth to; mahiṣī—queen; virajān—without passion; naḍvalā—Naḍvalā; sutān—sons; purum—Puru; kutsam—Kutsa; tritam—Trita; dyumnam—Dyumna; satyavantam—Satyavān; ṛtam—Ṛta; vratam—Vrata; agniṣṭomam—Agniṣṭoma; atīrātram—Atīrātra; pradyumnam—Pradyumna; śibim—Śibi; ulmukam—Ulmuka.

TRANSLATION

Sarvatejā's wife, Ākūti, gave birth to a son named Cākṣuṣa, who became the sixth Manu at the end of the Manu millennium. Naḍvalā, the wife of Cākṣuṣa Manu, gave birth to the following faultless sons: Puru, Kutsa, Trita, Dyumna, Satyavān, Ṛta, Vrata, Agniṣṭoma, Atīrātra, Pradyumna, Śibi and Ulmuka.